Franciszek Ksawery Edward Szymon (urodzony jako Edward Franciszek Szymon) Gawroński, ur. 13.10.1832 Kraków, zm. 16.4.1890 Kielce[8]. Syn Andrzeja, urzędnika dochodów niestałych m. Krakowa i Józefy Dowgiełło, ojciec: Józef, matka: Krystyna Słomska.[4]
Student UJ, Wydział Lekarski, doktor medycyny.[2] Zamieszkał w Pińczowie, gdzie powierzono mu obowiązki lekarza powiatowego.
Powstaniec 1863, uczestnik bitwy miechowskiej[1] Organizator szpitala, w którym leczono wielu powstańców, zwłaszcza po krwawych zmaganiach na Grochowiskach.
Miał duże osiągnięcia w zwalczaniu epidemii cholery, jaka grasowała w roku 1873 na terenie powiatu pińczowskiego. Później przez cztery lata pracował w szpitalu w Miechowie, aby następnie osiąść w Kielcach, gdzie objął obowiązki lekarza kolejowego. Zmarł na skutek zarażenia się różą.[7]
Pochowany: Kielce, Cmentarz Stary, kw. 12E. Miał też epitafium z fotografią w kruchcie klasztoru w Kielcach - lecz w trakcie prac remontowych w latach 80-tych XXw epitafium to usunięto.
Żona: Ludwika Eleonora Barbara Bierzyńska (Burzyńska) (ślub 1857 Korzenna), ojciec: Paweł, matka: Barbara Kochanowska [3]
Dzieci: Aleksander Franciszek Ksawery Ludwik, ur. 7.10.1858 Pińczów + Maria Natalia Kazimiera Tymaczkowska[5][6]
Źródło
Opracowanie GP
Nadawca
brak
Uwagi
[1] Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania Styczniowego (red. A. Zięba), Kraków 2013 [2] CSUI [3] par. Korzenna [4] par. Imielno [5] par. Pińczów [6] par. Leżajsk Fara [7] Muzeum Historii Kielc [8] Nagrobek F. Gawrońskiego - Kielce